Het principe van identiteit: behouden samenhang onder verandering

Waarom samenhang blijft bestaan terwijl alles verandert

Het principe van identiteit: behouden samenhang onder verandering presenteert een structurele benadering van identiteit die verder gaat dan definities op basis van substantie of narratief. In plaats van te vragen wat iets is, vraagt het boek onder welke voorwaarden iets hetzelfde blijft terwijl het verandert.

De centrale stelling is eenvoudig maar precies:

Identiteit bestaat waar samenhang behouden blijft binnen begrensde toleranties van verandering.

Dit principe wordt geformuleerd als domeinonafhankelijk. Het berust niet op biologisch leven, bewustzijn, materiële samenstelling of temporele metafysica. Het is toepasbaar op fysieke systemen, levende organismen, cognitieve processen en sociale structuren.

Het boek werkt uit:

• een structureel criterium voor identiteit onder verandering
• de rol van tolerantie en verstoring
• het onderscheid tussen passieve stabiliteit en onderhouden samenhang
• de relatie tussen identiteit en tijd zonder tijd als causale factor te behandelen
• gradaties van identiteit zonder categorische grenzen

In plaats van een metafysische theorie van substantie te bieden, stelt dit werk een methodologisch kader voor het analyseren van continuïteit, voortbestaan en verandering.

Het fungeert als het fundamentele werk voor de Structurele Identiteitstheorie en vormt de conceptuele basis voor later werk over tijd, bewustzijn en betekenis.